Τον ιούνη μου μέσα. . .

Good evening, London. Allow me first to apologize for this interruption. I do, like many of you, appreciate the comforts of every day routine- the security of the familiar, the tranquility of repetition. I enjoy them as much as any bloke. But in the spirit of commemoration, thereby those important events of the past usually associated with someone's death or the end of some awful bloody struggle, a celebration of a nice holiday, I thought we could mark this November the 5th, a day that is sadly no longer remembered, by taking some time out of our daily lives to sit down and have a little chat. There are of course those who do not want us to speak. I suspect even now, orders are being shouted into telephones, and men with guns will soon be on their way. Why? Because while the truncheon may be used in lieu of conversation, words will always retain their power. Words offer the means to meaning, and for those who will listen, the enunciation of truth. And the truth is, there is something terribly wrong with this country, isn't there? Cruelty and injustice, intolerance and oppression. And where once you had the freedom to object, to think and speak as you saw fit, you now have censors and systems of surveillance coercing your conformity and soliciting your submission. How did this happen? Who's to blame? Well certainly there are those more responsible than others, and they will be held accountable, but again truth be told, if you're looking for the guilty, you need only look into a mirror. I know why you did it. I know you were afraid. Who wouldn't be? War, terror, disease. There were a myriad of problems which conspired to corrupt your reason and rob you of your common sense. Fear got the best of you, and in your panic you turned to the now high chancellor, Adam Sutler. He promised you order, he promised you peace, and all he demanded in return was your silent, obedient consent. Last night I sought to end that silence. Last night I destroyed the Old Bailey, to remind this country of what it has forgotten. More than four hundred years ago a great citizen wished to embed the fifth of November forever in our memory. His hope was to remind the world that fairness, justice, and freedom are more than words, they are perspectives. So if you've seen nothing, if the crimes of this government remain unknown to you then I would suggest you allow the fifth of November to pass unmarked. But if you see what I see, if you feel as I feel, and if you would seek as I seek, then I ask you to stand beside me one year from tonight, outside the gates of Parliament, and together we shall give them a fifth of November that shall never, ever be forgot.

Tο παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από την ταινία "V for Vendetta", που προβλήθηκε στους κινηματογράφους το 2οο5. Περισσότερες λεπτομέρειες για την ταινία δεν έχουν τόσο σημασία όσο η κεντρική της ιδέα, που θυμίζει κάτι από Μπακούνιν(αναρχικός γνωστός για την επαναστατική του δραστηριότητα). Η ιδέα της δημιουργικής καταστροφής λοιπόν και η χρήση βίαιων μέσων προκειμένου να έρ8ει η αλλαγή σε μια πολιτεία, στην οποία θα εντόπιζε κανείς κοινά στοιχεία με αυτήν του Μεγάλου Αδερφού του Orwell, ήταν που με άγγιξε και με ξύπνησε απο τον ύπνο στον οποίο είχα βυθιστεί το τελευταίο διάστημα χάρη στον πιο "παραγωγικό" μήνα όλων των μαθητών, στον ιούνη και στις εξετάσεις του. Εξετάσεις στις οποίες αν θέλεις να λέγεσαι μάγκας πρέπει να τα πας άψογα και μετά από λίγα χρόνια με το πτυχίο στο χέρι να πας να φτύσεις πετώντας το στα μούτρα όλων όσων 8α σε αποκαλούσαν χαραμοφάη και αποτυχημένο αν δεν κατάφερες να πάρεις ένα κωλόχαρτο λέγοντας:Ορίστε κύριοι εγώ έκανα αυτό που μου ζήτησε η κοινωνία, σάπισα στα σχολικά θρανία διάβασα τα βιβλία σας, αν και τα έκρινα τελείως ανούσια.Δε μπορείτε να βρείτε πανω μου τώρα τίποτα μεμπτό, αφού τρώω απ τα λεφτά τα δικά μου και έκανα το χρέος μου.Εσείς γιατί δε κάνετε το δικό σας?Εγώ γνώρισα αυτό που μου προσφέρατε εσείς, το νίκησα και στη συνέχεια το απέρριψα.Εσείς αντίθετα δε γνωρίσατε καν αυτά που λέμε εμείς,τα απορρίψατε πριν καν τα καταλάβετε. .Που λόγος να μας νικήσετε δηλαδή??

Ναι μες τον ιούνη τα σκέφτηκα όλα αυτά.Ναι θυμήθηκα και μάλλον πρέπει να θυμηθούν και όλοι αυτοί πως το πολίτευμα μας λέγεται δημοκρατία.Πως πριν από την κάθε εκλογή κάθε κόμμα έχει ως υποχρέωση να παρουσιάζει τους στόχους και τις θέσεις του για σημαντικά θέματα της επικαιρότητας και όχι να κάνει "φιλοφρονήσεις" σε άλλα κόμματα, να χαρακτηρίζει τη στάση τους και αν ακολουθούν ή όχι τακτική απομονωτισμού, να λένε που ξόδεψαν τα λεφτά τους αντί να κάνουν μια άκρως "επιτυχημένη" και "ουσιώδη" πολιτική διαφήμιση όπως και οι υπόλοιποι.Εσείς τι έχετε να πείτε θέλουμε να ακούσουμε ρε μαλάκες για μια ελλαδίτσα που όταν γεννηθήκαμε μας μάθαν να αγαπάμε και τώρα έχουμε ήδη αρχίσει να μισούμε.Να θυμηθούν τι εστί το "Κοινωνικό συμβόλαιο".Πως τους οφείλουμε και μας οφείλουν μα αν πάψουν να μας προσφέρουν όσα δικαιούμαστε έχουμε κάθε δικαίωμα να αντιδράσουμε και η αντίδραση θα έχει τη μορφή επανάστασης,βίαιης επανάστασης με κρυμμένες ιδέες που θα θέλουν να πεταχτούν στη επιφάνεια γιατί δεν μπορούν να ανεχτούν το θάνατο.Γιατί όπως είπε και ο V οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες, αθάνατες. .πάντα θα παραμονεύουν. .και δε θα ναι για καλό τους. .