. .let my freedom ring. .

Είναι μάταιο απ ότι φαίνεται να ζητάς αυτά που δικαιωματικά σου ανήκουν. .κάποιοι αποφάσισαν πριν από σένα και ο λόγος σου δεν παίζει κανένα ρόλο στις ενέργεις στις οποίες θα προβούν οι κλέφτες των ονείρων σου.Κάποτε έγραφα τις σκέψεις μου σε σειρά, βάζοντας τες σε ρυθμό. .κατασκευάζοντας αθώες ρίμες. .Τώρα όμως όλα έχουν αλλάξει . .έχω αφήσει τη καρδιά να κάνει τα δικά της κουμάντα και το μυαλό μου έχω ζητήσει να μιλάει λιγότερο. .Έτσι ο λόγος μου αρνείται κατηγορηματικά να μπει σε τάξη και πρόγραμμα. .Έχει τη δομή που γουστάρει ο ίδιος και παρατήρηση γι αυτήν του τη πρωτοτυπία δε σηκώνει απο κανένα.Δυστυχώς για τους απαγωγείς που προανέφερα οι λέξεις μου χαραγμένες σ ένα χαρτί, σε μια πλάκα, σ έναν τοίχο ή ακόμη και στο μυαλό μου δεν μπορούν να κλαπούν απο κανένα!Αυτή είναι η μοναδική μου ελευθερία. .Η πραγματική ελευθερία! !

Τον ιούνη μου μέσα. . .

Good evening, London. Allow me first to apologize for this interruption. I do, like many of you, appreciate the comforts of every day routine- the security of the familiar, the tranquility of repetition. I enjoy them as much as any bloke. But in the spirit of commemoration, thereby those important events of the past usually associated with someone's death or the end of some awful bloody struggle, a celebration of a nice holiday, I thought we could mark this November the 5th, a day that is sadly no longer remembered, by taking some time out of our daily lives to sit down and have a little chat. There are of course those who do not want us to speak. I suspect even now, orders are being shouted into telephones, and men with guns will soon be on their way. Why? Because while the truncheon may be used in lieu of conversation, words will always retain their power. Words offer the means to meaning, and for those who will listen, the enunciation of truth. And the truth is, there is something terribly wrong with this country, isn't there? Cruelty and injustice, intolerance and oppression. And where once you had the freedom to object, to think and speak as you saw fit, you now have censors and systems of surveillance coercing your conformity and soliciting your submission. How did this happen? Who's to blame? Well certainly there are those more responsible than others, and they will be held accountable, but again truth be told, if you're looking for the guilty, you need only look into a mirror. I know why you did it. I know you were afraid. Who wouldn't be? War, terror, disease. There were a myriad of problems which conspired to corrupt your reason and rob you of your common sense. Fear got the best of you, and in your panic you turned to the now high chancellor, Adam Sutler. He promised you order, he promised you peace, and all he demanded in return was your silent, obedient consent. Last night I sought to end that silence. Last night I destroyed the Old Bailey, to remind this country of what it has forgotten. More than four hundred years ago a great citizen wished to embed the fifth of November forever in our memory. His hope was to remind the world that fairness, justice, and freedom are more than words, they are perspectives. So if you've seen nothing, if the crimes of this government remain unknown to you then I would suggest you allow the fifth of November to pass unmarked. But if you see what I see, if you feel as I feel, and if you would seek as I seek, then I ask you to stand beside me one year from tonight, outside the gates of Parliament, and together we shall give them a fifth of November that shall never, ever be forgot.

Tο παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από την ταινία "V for Vendetta", που προβλήθηκε στους κινηματογράφους το 2οο5. Περισσότερες λεπτομέρειες για την ταινία δεν έχουν τόσο σημασία όσο η κεντρική της ιδέα, που θυμίζει κάτι από Μπακούνιν(αναρχικός γνωστός για την επαναστατική του δραστηριότητα). Η ιδέα της δημιουργικής καταστροφής λοιπόν και η χρήση βίαιων μέσων προκειμένου να έρ8ει η αλλαγή σε μια πολιτεία, στην οποία θα εντόπιζε κανείς κοινά στοιχεία με αυτήν του Μεγάλου Αδερφού του Orwell, ήταν που με άγγιξε και με ξύπνησε απο τον ύπνο στον οποίο είχα βυθιστεί το τελευταίο διάστημα χάρη στον πιο "παραγωγικό" μήνα όλων των μαθητών, στον ιούνη και στις εξετάσεις του. Εξετάσεις στις οποίες αν θέλεις να λέγεσαι μάγκας πρέπει να τα πας άψογα και μετά από λίγα χρόνια με το πτυχίο στο χέρι να πας να φτύσεις πετώντας το στα μούτρα όλων όσων 8α σε αποκαλούσαν χαραμοφάη και αποτυχημένο αν δεν κατάφερες να πάρεις ένα κωλόχαρτο λέγοντας:Ορίστε κύριοι εγώ έκανα αυτό που μου ζήτησε η κοινωνία, σάπισα στα σχολικά θρανία διάβασα τα βιβλία σας, αν και τα έκρινα τελείως ανούσια.Δε μπορείτε να βρείτε πανω μου τώρα τίποτα μεμπτό, αφού τρώω απ τα λεφτά τα δικά μου και έκανα το χρέος μου.Εσείς γιατί δε κάνετε το δικό σας?Εγώ γνώρισα αυτό που μου προσφέρατε εσείς, το νίκησα και στη συνέχεια το απέρριψα.Εσείς αντίθετα δε γνωρίσατε καν αυτά που λέμε εμείς,τα απορρίψατε πριν καν τα καταλάβετε. .Που λόγος να μας νικήσετε δηλαδή??

Ναι μες τον ιούνη τα σκέφτηκα όλα αυτά.Ναι θυμήθηκα και μάλλον πρέπει να θυμηθούν και όλοι αυτοί πως το πολίτευμα μας λέγεται δημοκρατία.Πως πριν από την κάθε εκλογή κάθε κόμμα έχει ως υποχρέωση να παρουσιάζει τους στόχους και τις θέσεις του για σημαντικά θέματα της επικαιρότητας και όχι να κάνει "φιλοφρονήσεις" σε άλλα κόμματα, να χαρακτηρίζει τη στάση τους και αν ακολουθούν ή όχι τακτική απομονωτισμού, να λένε που ξόδεψαν τα λεφτά τους αντί να κάνουν μια άκρως "επιτυχημένη" και "ουσιώδη" πολιτική διαφήμιση όπως και οι υπόλοιποι.Εσείς τι έχετε να πείτε θέλουμε να ακούσουμε ρε μαλάκες για μια ελλαδίτσα που όταν γεννηθήκαμε μας μάθαν να αγαπάμε και τώρα έχουμε ήδη αρχίσει να μισούμε.Να θυμηθούν τι εστί το "Κοινωνικό συμβόλαιο".Πως τους οφείλουμε και μας οφείλουν μα αν πάψουν να μας προσφέρουν όσα δικαιούμαστε έχουμε κάθε δικαίωμα να αντιδράσουμε και η αντίδραση θα έχει τη μορφή επανάστασης,βίαιης επανάστασης με κρυμμένες ιδέες που θα θέλουν να πεταχτούν στη επιφάνεια γιατί δεν μπορούν να ανεχτούν το θάνατο.Γιατί όπως είπε και ο V οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες, αθάνατες. .πάντα θα παραμονεύουν. .και δε θα ναι για καλό τους. .

Όχι χημεία δεν ανοίγω αλλά. . .

Η μελέτη των σταδίων που προηγήθηκαν απ' όλες τις επαναστάσεις αποδεικνύει ότι καμιά επανάσταση δεν γεννήθηκε ούτε στα κοινοβούλια ούτε στα κάθε λογής συμβούλια των εκπροσώπων. Όλες πήγασαν απ'το λαό. Καμιά επανάσταση δεν παρουσιάστηκε μια μέρα λες κι ήταν η Αθηνά που βγήκε πάνοπλη απ' το κεφάλι του Δία. Όλες πέρασαν από ένα προπαρασκευαστικό στάδιο που στη διάρκεια του ο λαός γινόταν όλο και πιο τολμηρός, τον διαπότιζε το επαναστατικό πνεύμα, άρχισε να ελπίζει και ξεπερνούσε τελικά την προηγούμενη αδιαφορία και υποταγή του. Πρώτα, κάποια μεμονωμένα άτομα, αγανακτισμένα από την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατούσε, ξεσηκώνονταν το ένα μετά το άλλο και ξυπνούσαν το επαναστατικό πνεύμα. "Μάταιες θυσίες", θα λεγε ο μελετητής του σπουδαστηρίου. Αυτοί οι πρόδρομοι, ωστόσο, άνοιξαν ρήγματα στην αδιαφορία της κοινωνίας. "Γιατί να θυσιάζονται έτσι άνθρωποι τόσο νέοι, τόσο ειλικρινείς και τόσο ζωντανοί;" αναγκάστηκαν να αναρωτηθούν οι αδρανείς και οι αδιάφοροι. Κι ήταν αδύνατο πια να μείνουν αδιάφοροι. Έπρεπε να πάρουν θέση. Άρχισε να ξυπνά η σκέψη. Το ίδιο επαναστατικό πνεύμα άρχισε να διαποτίζει και μικροομάδες. Ξεσηκώθηκαν-με στόχο τους πολλές φορές την περιορισμένη επιτυχία-, έκαναν απεργίες ή μικροεξεγέρσεις εναντίον κάποιου μισητού κυβερνητικού εκπροσώπου, ή για να θρέψουν τα πεινασμένα τους παιδιά-συχνά χωρίς καμία ελπίδα επιτυχίας, απλώς γιατί η κατάσταση είχε καταντήσει αφόρητη. Κι αυτές οι εξεγέρσεις που προηγήθηκαν και πρέπει να προηγούνται από κάθε επανάσταση δεν ήταν ούτε μία, ούτε δύο, ούτε δεκάδες, μα εκατοντάδες. Χωρίς αυτές δεν έχει γίνει καμιά επανάσταση.

απόσπασμα από το κείμενο του Κροπότκιν(θεωρητικός του αναρχισμού-μη σας τρομάζει ο όρος, υπάρχουν και χειρότερα. . .)"Σύγχρονη επιστήμη και Αναρχισμός",γραμμένο στα 1901.

Από αυτό το κείμενο ξεκίνησα και σ'αυτό το κείμενο θα τελειώσω. Έτσι γιατί εγώ δε ξεχνάω ποτέ το όνειρο που είχα στην αρχή. Έτσι για να θυμάμαι. Και μιας και όλοι οι "γνωστοί", οι "ακούκουλοι" δεν κατάφεραν να πάνε από την αηδία για τις πράξεις τους, απο τα μάτια των παιδιών με τα σπασμένα όνειρα, απο τις άλλες εξουσίες που δήθεν φτιάχτηκαν για να μας προστατεύσουν, από τον ίδιο τον καθρέφτη τους στη τελική. . .ΘΑ ΠΑΝΕ ΑΠΟ ΜΑΣ! Και μιας και έχω μάθει πως αν πολεμήσεις το σύστημα αυτό είναι έτοιμο και να σε σκοτώσει. .Θα πάω με το τρόπο τους. .Θα παραστήσω το φίλο του. .και την κατάλληλη στιγμή θα το σκοτώσω εγώ. .και όποιος θέλει ακολουθεί. .ευχαριστώ για το χρόνο σου!